W ciągu zaledwie dwóch dekad Raphael Sanzio osiągnął podium wielkości dzięki swojej farbie. Ta niezbędna praca na temat mistrza, którego znamy po prostu jako Rafaela, przedstawia mistrzostwo postaci, formy i przestrzeni, które zapewniły mu miejsce nie tylko w trójcy renesansowych eminencji obok Michała Anioła i Leonarda, ale także wśród najbardziej cenionych artystów wszechczasów.

Boskie formy

Niebiańskie wyrafinowanie i ludzka wielkość renesansowego mistrza

W historii sztuki tylko najbardziej szanowani mistrzowie są zwykle nazywani po imieniu. Jednym z nich jest renesansowy malarz i architekt Raphael Sanzio (1483-1520). Człowiek, którego znamy po prostu jako Rafaela, był przez wieki okrzyknięty wzniosłym artystą renesansu, a niektórzy nawet uważają go za lepszego od jego równie sławnych współczesnych, również znanych pod imionami, Leonarda i Michała Anioła.
W latach 1500-1508 Rafael pracował w środkowych Włoszech, zwłaszcza we Florencji, gdzie zyskał reputację jako malarz pięknych portretów i dziewic, archetypicznych ikon związanych z wiarą katolicką. W 1508 roku papież Juliusz II wezwał go do Rzymu, gdzie później rozpoczął ambitną pracę nad malowidłem ściennym dla watykańskiej Stanza della Segnatura. Szkoła ateńska, dzieło Rafaela w tym pomieszczeniu, jest uważana za wzór wysokiego renesansu, dzieło, które łączy klasyczną filozofię z doskonałą perspektywą przestrzenną, animowanymi postaciami i mistrzowsko wyważoną kompozycją.
To niezbędne wprowadzenie bada, w jaki sposób w ciągu zaledwie dwóch dekad kariery artystycznej Rafael osiągnął wielkość legendarnych rozmiarów. Prezentując najważniejsze dzieła z jego płodnego dorobku, książka ta odzwierciedla mistrzostwo postaci i formy, które zapewniło mu poczesne miejsce nie tylko w trójcy renesansowych eminencji obok Michała Anioła i Leonarda, ale także wśród najbardziej cenionych artystów wszechczasów.

O autorze

Christof Thoenes (1928-2018) studiował historię sztuki w Berlinie i Pawii przed ukończeniem doktoratu w stolicy Niemiec. Thoenes był honorowym profesorem w Hamburgu i przez wiele lat pracował dla Bibliotheca Hertziana (Instytut Maxa Plancka) w Rzymie. Przyczynił się do licznych publikacji na temat sztuki włoskiej, zwłaszcza architektury i teorii architektury od XV do XVIII wieku.

Wydawca: Taschen