Hundertwasser: 1928-2000: potęga sztuki - malarz-król o pięciu skórach

Architekt, artysta i wizjoner ochrony środowiska, Friedensreich Hundertwasser pozostawił po sobie niepowtarzalny ślad wyobraźni i aktywizmu, który przybrał formę budynków, obrazów i manifestów. Od nagich przemówień, przez wsparcie dla kampanii sadzenia drzew, po wiedeński Hundertwasserhaus, zawsze stawiał czoła wszelkim wąskim umysłom, a jego polem działania było zarówno społeczeństwo jako całość, jak i pojedynczy budynek.

Spirala pomysłów

Friedensreich Hundertwasser, mistrz płynnych form i ekologizmu

Jasne kolory, organiczne formy i odrzucenie prostych linii to jedne z najbardziej reprezentatywnych cech wyjątkowej twórczości Friedensreicha Hundertwassera (1928-2000). Jako mistrz nonkonformizmu, ten artysta, architekt i aktywista pozostawił po sobie ślad wyobraźni i innowacyjnych pomysłów, które zmaterializowały się między innymi w budynkach, farbach, manifestach i akcjach.
Jednym z jego najbardziej znanych dzieł jest Hundertwasserhaus w Wiedniu, strukturalna synteza witalności i wyjątkowości, która charakteryzowała całą twórczość artysty. Hundertwasser uważał, że racjonalne, sterylne i monotonne budynki przynoszą ludziom nieszczęście. Wzywał do bojkotu modernistycznego paradygmatu, którego orędownikiem był między innymi Adolf Loos, i opowiadał się za architekturą opartą na wolności twórczej i zaangażowaniu ekologicznym. Hundertwasser był zaciekłym przeciwnikiem prostych linii, które nazywał bezbożnymi i niemoralnymi, i był zafascynowany spiralnymi i secesyjnymi formami Klimta i Schielego.
Ta bogato ilustrowana książka dotyczy stylu i wizji Hundertwassera dla każdego z jego budynków i społeczeństwa w ogóle. Od przemówień, które wygłosił nago pod koniec lat 60. po jego uniwersalnie zorientowane projekty architektoniczne i alternatywne projekty dla społeczeństwa, autor Pierre Restan bada osiągnięcia i innowacyjne pomysły Hundertwassera w ekscytującym wprowadzeniu do twórczości pioniera XX wieku.

O autorze

Pierre Restany (1930-2003) spędził młodość w Maroku, a następnie studiował we Francji, Włoszech i Irlandii. Od 1963 roku współpracował z magazynem architektonicznym Mus, a od 1985 roku redagował magazyn D'ARS. W 1955 roku poznał Yvesa Kleina, co doprowadziło go do teorii "nowego realizmu", którą przedstawił w 1960 roku, roku powstania grupy artystów o tej samej nazwie. Jest autorem licznych publikacji na temat sztuki XX wieku.

Wydawca: Taschen