Rood was de eerste kleur die de mens domineerde in de westerse samenleving, zowel in de schilderkunst als in het kleuren. Daarom was het waarschijnlijk lange tijd de kleur "bij uitstek", de rijkste vanuit materieel, sociaal, artistiek, dromerig en symbolisch oogpunt. Bewonderd door de Grieken en Romeinen was rood in de oudheid een symbool van macht, rijkdom en majesteit. In de Middeleeuwen kreeg het een sterke religieuze dimensie en riep het zowel het bloed van Christus als de vlammen van de hel op. Maar in de profane wereld was het ook de kleur van liefde, glorie en schoonheid, maar ook van trots, geweld en lust. In de 16e eeuw trok de protestantse moraal ten strijde tegen rood, dat zij zagen als een onfatsoenlijke en immorele kleur, gekoppeld aan de ijdelheden van de wereld en pauselijke theatraliteit. Vanaf dat moment raakte rood in heel Europa in verval, zowel in de materiële cultuur als in het dagelijks leven. Dit verval heeft zich voortgezet in de moderne en hedendaagse tijd en is met het verstrijken van de tijd duidelijker geworden, hoewel het nieuwe symboliek en betekenis heeft gekregen, vooral op ideologisch niveau. In deze uitgave worden verschillende tinten rood weergegeven om de fascinerende lezing van de geschiedenis van deze kleur te begeleiden.

Uitgeverij: Folioscopio