Waarom waren er zoveel kunstenaars die zelfmoord pleegden, van de Renaissance tot de 20e eeuw? Wat bracht veel ontwerpers ertoe om zichzelf obsessief te portretteren, waarmee ze eeuwen vooruitliepen op de selfie van de 21e eeuw? Welke sociale netwerken zouden de barokschilders hebben gebruikt als ze in onze tijd hadden geleefd? Waarom zorgde de weergave van vrouwelijk schaamhaar voor afwijzing door de duizenden jaren heen? Wat zorgt ervoor dat een kunstwerk in een bepaalde historische context wordt afgekeurd en in een latere periode juist triomfeert? Waarom werden de lugubere kanten van veel scheppers, hun gewelddadige neigingen, hun bedrog, tot zwijgen gebracht? Wat verhinderde de weergave van de werkelijkheid toen de vlag van het decorum werd gehesen, waarbij werd genegeerd dat Christus naakt werd gekruisigd, of dat hij net als andere jongens een kindertijd had? Wanneer stierf de kunst? Met het toilet van Marcel Duchamp? Of met de uitwerpselen in blik van Manzoni? De geschiedenis van de kunst verbergt talloze aspecten, weggelaten feiten en verzwegen details die samen deze parallelle encyclopedie vormen, waarin plaats is voor eeuwenlang vergeten vrouwen, de ziekten van scheppers of de duizend-en-een omstandigheden die vaak onopgemerkt blijven in handboeken die een negentiende-eeuwse, academische en gedeeltelijke opvatting van de studie van kunst in stand houden.

Uitgeverij: Almuzara